Ziołolecznictwo - nadal skuteczne i modne
Administrator
Zanim sięgniemy po leki syntetyczne, niektóre dolegliwości warto łagodzić preparatami roślinnymi. Człowiek od niepamiętnych czasów leczył się ziołami. Prawdopodobnie korzystali z nich już ludzie pierwotni. Metodą prób i błędów (nierzadko kończących się śmiercią - po zjedzeniu trującej rośliny) zdobywali wiedzę na temat ziół i przekazywali ją następnym pokoleniom.
Wiadomo na pewno, że starożytni posiadali dużą wiedzę na temat ziołolecznictwa (np. Grek Pliniusz Stary opisał właściwości lecznicze ponad 1000 roślin!), z której korzystali później średniowieczni medycy. Nowe spojrzenie na ziołolecznictwo współczesna medycyna zawdzięcza Paracelsusowi, który zaczął izolować z roślin poszczególne składniki lecznicze. W XX wieku, kiedy medycynę zdominowała chemia, zapomniano o dobrodziejstwach ziołolecznictwa. Na szczęście nie bezpowrotnie i dzisiaj przezywa ono renesans. Chorzy zanim sięgną po tabletki, coraz częściej najpierw wykorzystują naturalne leki: na kaszel piją herbatkę z lipy lub sok malinowy, skórę trądzikową przemywają naparem z bratka, kłopoty żołądkowe leczą miętą lub rumiankiem, a bezsenność herbatką z melisy. I to jest właściwy trop, bo wiele dolegliwości da się pokonać, stosując zioła.
W ziołolecznictwie wykorzystuje się różne części roślin, w zależności od tego, gdzie znajduje się najwięcej cennych związków. Zazwyczaj są to liście, kwiaty, łodygi lub korzenie, które następnie suszy się i odpowiednio rozdrabnia.
Oczywiście niektóre zioła, przede wszystkim takie, które są także przyprawami, można stosować świeże (np. bazylia, majeranek, tymianek, rozmaryn). Leki ziołowe najczęściej wykorzystuje się w następujących postaciach:
napary - suszone zioła zalewa się wrzątkiem i odstawia na kilka lub kilkanaście minut,
maceraty - rozdrobnione zioła zalewa się zimną wodą i zostawia na kilka godzin w pomieszczeniu o temperaturze pokojowej,
odwary - zioła zalewa się wodą, podgrzewa, a gdy zaczną wrzeć, gotuje się kilka minut nalewki-zioła zalewa się 70% spirytusem i odstawia na kilka dni. Do picia stosuje się po kilka kropli rozpuszczonych w 50 ml wody, a do okładów nalewkę trzeba rozcieńczyć odpowiednią ilością wody.
syropy i ulepki - zioła gotuje się w wodzie z cukrem, aż całość zgęstnieje lub, w przypadku niektórych owoców czy kwiatów, zasypuje się cukrem i odstawia do czasu, aż puszczą sok.
soki - wyciska się je ze świeżych ziół.
Ziół wykorzystywanych w lecznictwie jest mnóstwo. Oto kilkadziesiąt najpopularniejszych i najwartościowszych roślin:
ARNIKA GÓRSKA - zwiększa odporność na infekcje, a także pomaga w leczeniu obrażeń, np. zwichnięć, otarć, siniaków, skaleczeń, obrzęków pourazowych, oparzeń, owrzo-dzeń; ma działanie rozkurczowe. Przedawkowanie jest bardzo niebezpieczne. Może spowodować nawet zapaść. Nie należy stosować jej po zawałach, na otwarte rany, w stanach zapalnych żołądka i jelit.
BABKA LANCETOWATA - jest źródłem m.in. wapnia, żelaza, potasu i witaminy C. Zioło działa przeciwzapalnie, przyspiesza gojenie ran i owrzodzeń, łagodzi skutki ukąszeń owadów, pomaga w leczeniu dróg moczowych. Babkę lancetowatą stosuje się także w okładach na zmęczone oczy.
BAZYLIA - łagodzi dolegliwości żołądkowe, poprawia trawienie, działa rozkurczowo oraz wiatropędnie, a także przeciwkaszlowo i wzmacnia nerki.
BEZ CZARNY - w ziołolecznictwie wykorzystuje się kwiaty i owoce bzu czarnego. Roślina ma właściwości przeciwgorączkowe, napotne i moczopędne, reguluje przemianę materii. Sok z bzu leczy biegunkę, a napary stosuje się do inhalacji górnych dróg oddechowych.
CHABER BŁAWATEK - w ziołolecznictwie wykorzystuje się kwiaty, które są bogate w mangan i witaminę C. Działa moczopędnie, przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie. Napary stosuje się m.in. do przemywania oczu przy zapaleniu spojówek.
DZIURAWIEC - jedno z ziół o wszechstronnym działaniu: stosowany jest jako lek rozkurczający w chorobach wątroby i dróg żółciowych, reguluje układ pokarmowy, korzystnie wpływa na układ moczowy. Polecany jest w stanach wyczerpania organizmu. Jednak najbardziej znane są jego właściwości uspokajające i antydepresyjne. Ponadto okłady z dziurawca przyspieszają gojenie się ran.
Podczas kuracji dziurawcem należy uważać z opalaniem, ponieważ roślina może spowodować nadwrażliwość na słońce.
ESTRAGON - działa przeciwzapalnie, antyseptycznie, prze-ciwskurczowo, zalecany jest w chorobach nerek, poprawia apetyt i perystaltykę jelit.
Powszechnie uważa się, że stosowanie ziół jest zupełnie bezpieczne, bo jeśli nie pomogą, to na pewno nie zaszkodzą. Jest to prawdą tylko częściowo. Kiedy mamy do czynienia z dokuczliwymi, ale niezbyt poważnymi dolegliwościami, np. z przeziębieniem czy kłopotami żołądkowymi, sięgnięcie po zioła wydaje się najlepszym wyjściem i zazwyczaj nim jest. Jeśli jednak planujemy kurację ziołową, gdy nasze dolegliwo- ści są poważniejsze, należy bezwzględnie skonsultować bldikltć się z lekarzem. Na podstawie wywiadu (informacji o wieku pacjenta, dolegliwościach, przyjmowanych lekach, itp.) określi on, czy można stosować taką terapię oraz optymalnie dobierze zioła i ich dawki. Należy także pamiętać, że zioła mogą wchodzić w interakcje z lekami syntetycznymi, które się właśnie przyjmuje (mogą osłabiać lub wzmacniać ich działanie). Szczególną ostrożność powin- ny zachować kobiety w ciąży i karmiące. Ciężarnym nie zaleca się stosowania ziół o właściwościach rozkurczających mięśnie macicy, np. krwawnika i rumianku, które są aplikowane na bóle menstruacyjne. Warto także wiedzieć, że niektóre rośliny mogą uczulać. Dlatego alergicy powinni ostrożnie stosować preparaty z kwiatostanu mięty. Najlepiej kupować zioła w aptece lub sklepie zielarskim i nie używać ich po upływie terminu ważności. Stosowanie ziół ma właściwie same zalety, pod warunkiem, że robi się to z głową. Dlatego war- to korzystać z dobrodziejstw, którymi tak hojnie obdarzyła nas matka natura.
| < Poprzedni | Następny > |
|---|
