Ojciec wciąż chroni mnie przed złem
Hanna Gucwińska
Po śmierci ojca mnie i siostrę wychowywała matka. Nie wiodło nam się najlepiej, gdyż były to czasy okupacji hitlerowskiej. Mieszkałyśmy w małym miasteczku, w wolno stojącej willi. Oprócz tego, że pięknie się prezentowała, to miała jeszcze w piwnicy studnię głębinową. Codziennie matka przynosiła z niej wodę. Dom nasz za wszelką cenę chciał kupić Niemiec, Stoffregen. Sprzedaż nie wchodziła w grę. Natrętny kupiec nie dawał nam jednak spokoju. W czasie naszej nieobecności przygotował na mamę zasadzkę. Odciął dopływ prądu i odsunął płytę zasłaniającą studnię. Mama tej nocy miała ostrzegawczy sen. Śniło jej się, że wpadła do studni. W tym dniu idąc po wodę, wysunęła delikatnie stopę i zauważyła brak płyty. Cofnęła się i dzięki temu uniknęła śmierci. Stoffregen nadal nas prześladował. Doniósł na gestapo, że u nas bywają partyzanci. Od śmierci uratował matkę niemiecki lekarz, który zeznawał przeciwko Stoffregenowi.
Wydawało się, że sprawa ucichła. Tymczasem po paru dniach poszczuł mnie groźnymi wilczurami, które, nie wiedzieć czemu, nie zaatakowały mnie. W końcu wyrzucono nas z willi - zajął ją Stoffregen z rodziną. Matka mocno wierzyła, że w ciężkich chwilach czuwał nad nami ojciec, który nas chronił i ostrzegał przed najgorszym. Ja do dziś odczuwam przez cały czas jego obecność. Ojciec jest dla mnie jakby drogowskazem w życiu. To, o czym marzyłam, a czasem jeszcze więcej, dostawałam od losu. Myślę, że to wszystko dzieje się także za jego pośrednictwem.
| < Poprzedni | Następny > |
|---|
