Tajemnice góry Ślęzy
Eliza Ryszowska
Sabaty to rytuały związane ze słońcem, wyznaczane przez roczny cykl słoneczny.24 czerwca jest najdłuższym dniem w roku. Dlatego na ten dzień przypada stara pogańska uroczystość , obchodzona przez naszych przodków. Także i dziś osoby praktykujące magie pamiętają o tym święcie. - Każda wróżka wie, że jest tyl ko kilka dni w roku. kiedy natu-ra sprzyja i pomaga prze wiedniom. np. dzień św. Jana. Wiadomo również, że istnieją miejsca dostarczające energię. Do nich właśnie należy góra Ślęża, najstarsze miejsce kultowe pogan w Polsce - twierdzą dwie wróżki, Berenika z Malborka i Irena z Tczewa.
— To jest najważniejsza góra na naszvch ziemiach. Już trzy łata temu postanowiłyśmy, że będziemy się na Ślęży spotykać. Zaprosiłyśmy kilka innych wróżek, w tym roku będzie nas dwanaście. Berenika i Irena są zauroczone Ślężą, która -tonąc we mgle góruje nad doliną Odry". Zachwyca je nie tylko tajemniczy wygląd, ale również niezwykła historia góry, która na kształt rozległego stożka wznosi się 718 m n.p.m. Już przed trzydziestoma wiekami odbywały się na niej obrzędy religijne. Jej znaczenie docenił także Kościół, budując na szczycie świątynię.
- Ślęża jest cudownym miejscem, bo tu połączyły się i wciąż się łączą pradawne kulty oraz różne siły przyrody. Podczas każdej burzy następują akurat nad nią silne wyładowania elektryczne, a w taki sposób - jak już od wieków uważano - łączy się niebo z ziemią. Tutaj podczas pielgrzymek spotykały się różne plemiona Prasłowian, później swoje krzyże postawili chrześcijanie. Tu witali słońce i chowali swoich zmarłych. U stóp góry znaleziono liczne stare groby...- opowiadają wróżki.
- Do kultu Ślęży przyczynili się także przybysze z zachodu, Celtowie - dodaje Berenika.
- Dzięki nim góra łączy nas z magiem Merlinem, rycerzami bola Artura, a nawet świętym Graalem, pucharem - symbo- lem Chrystusa. To właśnie mędrcy i kapłani celtyccy nauczyli nas czcić naturę i korzystać z jej bogatych, leczniczych mocy.
O licznych figurach kultowych rozsianych na górze lub wokół niej pisze się, że noszą ślady medrców' celtyckich, druidów. Kamienna postać z rybą, dwa dziki (nazywane również niedźwiedziami), Mnich lub Kręgiel (symbol falicznych) - wszystkie one pierwotnie znajdowały się w świętym kręgu. Każda z nich ma też bardzo już niewyraźny znak „X". Dla Celtów był on symbolem śmierci. Zaś dzik oznaczał siły przyrody, walki i rycerstwa. Biały dzik to symbol druidów. Mięso dzika spożywano ku czci wielkiej Matki Ziemi. Przez wieki rzesze pątników u stóp Ślęży stworzyły obrzędowe wały z tych kamieni. Symbole te oraz znaki koła, tarczy, wianka, oka, orła i węża wyobrażały cześć oddawaną przyrodzie i Słońcu.
| < Poprzedni | Następny > |
|---|
