Kiedy Sońce było bogiem
Ola Matuszewska
Dla naszych przodków czarownice, jednorożce i feniksy były równie realne, co lwy czy słonie.Wieki średnie nieodmiennie kojarzą się z magią, czarami i wiarą w gusła. Mieszkańcy ówczesnej Europy postrzegali świat zupełnie inaczej niż my. Średnia długość życia człowieka wahała się wówczas w granicach od 20 do 30 lat (przy czym przedstawiciele elit żyli znacznie dłużej - nawet 50 czy 60 lat). Przyczyną tego stanu rzeczy była przede wszystkim wysoka śmiertelność wśród noworodków i dzieci. Z higieną natomiast nie było wcale tak najgorzej. Średniowieczni mieszkańcy miast i wsi chętnie zażywali kąpieli, używając mydła (rozpowszechniło się ono we wczesnych wiekach średnich). Po serii epidemii, które przetoczyły się przez Europę, ludzie zaczęli dostrzegać związek między chorobami a czystością. Nic więc dziwnego, że przywiązywali do niej wielką wagę. Wielką dbałość przywiązywano także do uzębienia, zwłaszcza że jedynym znanym sposobem na pozbycie się bolących zębów było... wyrywanie (i to bez znieczulenia)! Prawdziwą higieniczną zmorą, która dotykała głównie przeludnione osady, było usuwanie nieczystości. Dlatego też wychodki wyposażano często w podwójne drzwi, by nieco zmniejszyć uciążliwy zapach. Życie przeciętnego człowieka zależało od jego pochodzenia. Chłopi większość czasu spędzali na roli, a szlachetnie urodzeni panowie dzielili czas między modlitwę, rozrywki (muzyka, taniec, poezja, polowania itp.) oraz ćwiczenia z fechtunku. Warto też się zastanowić, jaką wiedzę o świecie posiadali nasi pra-prapradziadowie.
Wbrew obiegowej opinii średniowieczni mieszkańcy Europy wcale nie uważali, że Ziemia jest płaska. Wręcz przeciwnie. Większość ówczesnych uczonych nie wątpiła w to, że nasza planeta ma kształt sfery. Sądzono jednak, że znajduje się ona w centrum wszechświata (teocentryzm), a pozostałe planety, Słońce i Księżyc krążą wokół niej. Wiedza geograficzna przeciętnego człowieka była zwykle ograniczona do najbliższej okolicy, zwłaszcza że środki transportu, którymi dysponowali ludzie, nie pozwalały na szybkie przemieszczanie się. Wyprawa do sąsiedniego kraju trwała czasem wiele tygodni i wymagała długich przygotowań oraz sporych nakładów finansowych. Nic więc dziwnego, że na dalekie podróże decydowali się nieliczni śmiałkowie.
Wiedza ówczesnych ludzi z zakresu takich nauk jak botanika czy zoologia z dzisiejszej perspektywy jest niezwykle szokująca. Dla człowieka żyjącego w średniowieczu jednorożec wydawał się równie prawdziwy jak żyrafa. Bestiariusze, czyli średniowieczne księgi opisujące świat zwierząt, zawierały ilustracje i charakterystyki gatunków, które można było spotkać w rzeczywistości, oraz stworzeń mitycznych. Każdy taki opis opatrzony był komentarzem dotyczącym dogmatów wiary (zgodnie z przekonaniem, że świat to boska księga, która opowiada o Stwórcy).
| < Poprzedni | Następny > |
|---|
