Jasnowidze i prorocy
Alicja Młyńska
Ponoć gdzieś we wszechświecie istnieje kronika, w której spisano to, co było, i to, co będzie... Prorocy istnieli od czasów najdawniejszych. Przepowiadali nadejście mesjaszów, światowych klęsk, powodzi, epidemii lub wręcz - koniec świata.
W XVI wieku sławę zyskał John Dee, który doradzał ponoć samej królowej Anglii, Elżbiecie. Dwa stulecia później we Francji niezwykłą popularnością cieszył się Józef Balsamo (vel Cagliostro) - hipnotyzer i prorok. Twierdził, że żyje od kilku tysięcy lat. Najsławniejszym z jasnowidzów był niewątpliwie Michel de Nostredame, który w swoich wizjach ujrzał nawet to, że grupka pijanych rabusiów rozkopie jego grób. Amerykanin Edgar Cayce (1877-1945) był najbardziej znanym jasnowidzem naszych czasów. Nazywano go „śpiącym prorokiem", ponieważ aby zobaczyć przyszłość, musiał zapaść w wizjonerski trans. Po obudzeniu niczego nie pamiętał. Swoją moc wykorzystał głównie do leczenia chorób, w przypadku których lekarze okazali się bezradni. W transie podawał asystentce nazwy leków, które należy zastosować. W ten sposób uratował własnego syna przed ślepotą.
Trudno określić jednoznacznie, co sprawia, że niektórzy ludzie potrafią ujrzeć przyszłość. Znajomość wydarzeń, które dopiero nastąpią, najczęściej zdobywa się w proroczym śnie lub wizji. Bywa i tak, że na widok jakiejś osoby jasnowidz od razu wie, co ją spotka. Niekiedy wystarczy mu dotknięcie ręki lub zdjęcie. Jedna z teorii wyjaśniających ten fenomen odwołuje się do idei determinizmu lub predestynacji, popularnej jeszcze w XIX wieku. Według niej życie każdego człowieka zostało z góry ustalone, jakby zapisane w gwiazdach. Jasnowidz potrafi odczytać więc coś, co istnieje - a nie wydarzenia, które dopiero nastąpią. Zwolennicy determinizmu odrzucają pojęcie wolnej woli i uważają, że decyzje człowieka nie mają znaczenia. Nie jest to do końca prawdą. Istotna decyzja wywierająca wpływ na nasz los może nawet zmienić układ linii życia na dłoni. Według innej teorii przepowiadanie przyszłości nie jest domeną jasnowidzów. Mógłby to robić każdy człowiek. Tak twierdzą ci, którzy wierzą w istnienie kroniki Akaszy - bazy danych, krążącej gdzieś we wszechświecie, w której zawarte są wszystkie informacje o przyszłości i przeszłości poszczególnych ludzi i całego świata. W kronice zapisano każdą myśl, odkrycie, wydarzenie. Autorem kroniki jest uniwersalna inteligencja wypełniająca kosmos. Zgodnie z tą teorią przyszłość widzą ludzie, którzy potrafią dostać się do zbiorów Akaszy (tak uważał m.in. Cayce: w swoich wizjach widział starca szukającego na półkach księgi, z której mógłby odczytać odpowiedź na zadane przez proroka pytanie).
Skoro kronika jest ogólnie dostępna, każdy człowiek mógłby zobaczyć przyszłość. Sami odrzucamy tę możliwość, ponieważ... nie wierzymy w nią. A jednak trudno byłoby znaleźć osobę, która choć raz w życiu nie miałą przeczucia. Większość z nas widzi swoją przyszłość w snach: na przykład zakapturzona sylwetka w czerni ostrzega przed niebezpieczeństwem. Jak to wytłumaczyć? Prawdopodobnie jest to sygnał od podświadomości, która, jak niejednokrotnie udowodnili naukowcy, wie dużo więcej, niż my sami.
Nasza kultura uważa wszystkie typu wizje za irracjonalne. To prawda, przeczucia nie mają uzasadnienia w świecie materialnym, ale przecież doskonale wiemy, że nie tylko, on nas otacza. Na przykład uczucia i emocje nie są materialne - a przecież istnieją. Nauka, zajmująca się coraz częściej zjawiskami hipotetycznymi, idzie ramię w ramię z filozofią New Age. Żyjemy w czasach, gdy odradzają się idee mistyczne, alchemiczne, okultystyczne. To chyba dobrze: pozwalają nam lepiej poznać samych siebie. Era Wodnika poddaje w wątpliwość tak zwany czysty rozum i logikę. Natomiast coraz większą wagę przykłada się do intuicji i przeczuć.
| < Poprzedni | Następny > |
|---|
