Wróżby interaktywne

Wierzę w astrologię. W końcu jestem zodiakalną Rybą. Co tydzień sprawdzam horoskop dla siebie i całej rodziny. Twierdzę, że coś w tym musi być, ponieważ czytane przeze mnie prognozy często znajdują potwierdzenie w życiu.

Wbrew krążącej o mnie opinii, nie jestem odważna. Ciągle boję się, że może mi się przydarzyć coś niedobrego. Zwracam więc uwagę na wszelkie znaki, które mogą być dla mnie ostrzeżeniem. W młodości bytem  bardzo mocno związana ze swoimi rodzicami. Gdy odeszli, długo jeszcze czułam ich opiekę. Dzi siaj zawsze, kiedy jest mi cięż ko albo odczuwam jakiś lęk bądź strach przed koncertem, myślę o nich i to mi pomaga.

Podobnie jest ze snami. Jeśli śni mi się matka albo ojciec, wróży to bardzo dobry dzień - czeka mnie coś miłego. Wstaję wówczas radosna i pełna życia, bo i z natury jestem osobą pogodną. Nocne koszmary, które też się czasem pojawiają, szybko wymazuję z pamięci i niestaram się ich interpretować. Jestem bardzo przesądna. Nigdy nie mówię nikomu o swoich planach na przyszłość - nie chcę ich zapeszać. Kiedy wychodzę z domu i zapomnę czegoś zabrać, zazwyczaj już po to nie wracam. Jeśli jednak tak się zdarzy, to siadam, by chwilę odczekać. I dopiero wtedy wyruszam znowu w drogę. Nie wyobrażam sobie, że mogłabym nie przydeptać papie rów, które spadną mi na podłogę. Staram się również omijać z daleka zakonnice idące lewą stroną, ponieważ to też jest niedobry znak. Pamiętam, jak razem z Bogumiłem Kobiela zwracaliśmy na to uwagę. Od fryzjerki, u której się ostatnio czeszę, dostałam taką małą książeczkę. Na podstawie pewnych danych i wyliczeń można w niej sprawdzić, kim było się w poprzednim wcieleniu. To bardzo zabawne. Okazało się bowiem, że wcześniej byłam ciemnoskórą kobietą, a w przyszłym życiu mam mieszkać gdzieś w Ameryce. To, moim zdaniem, wcale nie byłoby aż takie złe...