|
Władca Koziorożca nosi imię mitycznego boga |
Kronos (zwany w mitologii rzymskiej Saturnem - bogiem rolnictwa), był synem Uranosa i Gai. Na życzenie matki, dzięki swoim braciom, których wyprowadził z podziemnego więzienia, odebrał ojcu panowanie nad światem. Pamiętny walki, jaką stoczył z Uranosem, był surowym, bezwzględnym wręcz władcą. Umocniwszy własną pozycję, spętał swych braci i powtórnie strącił ich do podziemi. Rodzice, przerażeni postępowaniem Kronosa, przepowiedzieli mu, że jeden z jego synów pozbawi go władzy.
Zaniepokojony złowieszczą przepowiednią Kronos pożerał własne dzieci w obawie, by któreś z nich nie przejęło jego rządów. Przepowiednia jednak w końcu się spełniła - szóste dziecko, Zeus (w mitologii rzymskiej Jowisz), zostało ocalone przez matkę, a Kronosowi, który domagał się syna, na pożarcie podano kamień owinięty w pieluszkę. Gdy Zeus dorósł, stoczył długą i zażartą walkę z Kronosem oraz jego sojusznikami. Pokonawszy ojca, zmusił go do zwrócenia połkniętego rodzeństwa i ukorzenia się przed nowym władcą.
Zwyciężony Kronos, po godziwszy się z synem, zamieszkał starożytnych Rzymian na Wyspach Szczęśliwych stając się bogiem rolników oraz pasterzy. Pod jego rządami zapanował na ziemi złoty wiek. Ku czci Kronosa, na pamiątkę legendarnego złotego wieku, zaczęto obchodzić Kronia, a w Rzymie Saturnalia. To doroczne święto, przypadające w grudniu, było powszechną ucztą na koszt państwa. W pierw szym dniu składano ofiary bogu, a w dniach następnych urządzano huczne zabawy, podczas których odbywały się uliczne pochody. W czasie uczty w Rzymie ofiarowywano sobie prezenty, którymi najczęściej były gliniane figurki - relikt zwyczaju składania ofiar ludzkich Saturnowi.
|
