Wróżby interaktywne

Badania prowadzili wiele wieków temu, nic więc dziwnego, że popełnili błąd, twierdząc: „Siedem jest planet, siedem nieboskłonów, siedem metali dających życie”. My wiemy, że planet w naszym układzie słonecznym jest 9, za to niezbędnych biopierwiastków – rzeczywiście 7! Natomiast poziomów nieba... cóż, tego naukowcy póki co jeszcze nie sprawdzili. Muzułmanie również wierzą w 7 niebios, a także w 7 bram piekła oraz 7 gór i 7 mórz, utrzymujących całą Ziemię w stanie równowagi. C. G. Jung uważał, że co siedem lat toczy się w nas spór pomiędzy ja „starym” a ja „nowym”. Wynika z tego, że co 7 lat możemy zupełnie zmienić swoje życie.

Niemal w każdej kulturze świata co siódmy rok życia jest uważa- ny za przełomowy. Odbywamy wówczas tzw. „rytuały przejścia”. Kończymy jeden etap, zaczynamy kolejny. Tak nas ukształtowała tradycja i... biologia. Historyk chrześcijaństwa, Dorothea Forstner Osb, pisze: „Nie tylko siódmy dzień jest przeznaczony na wypoczynek i okazanie czci Bogu, ale także każdy siódmy rok jest święty. Według nauki Ojców Kościoła liczba siedem jest świętą, ponieważ Bóg po stworzeniu świata odpoczął właśnie siódmego dnia. Chciał ten dzień uświęcić spoczynkiem i dać przykład wiecznego odpoczynku w sza- bat, w którym świat osiąga swoją doskonałość. Dlatego dzień ten jest »ozdobą« pozostałych dni, podobnie jak siódmy rok jest ozdobą lat .” Życie ludzkie dzielono na siedmioletnie okresy już w starożytności. Interesujące jest, że w antycznej Grecji, a także w Indiach i wśród plemion amerykańskich i afrykań- skich, dzieciństwo kończyło się w wieku 7 lat. Skąd wzięła się ta cyfra? Może nasi prehistoryczni przodkowie wyczuwali to, co dziś potwierdziły badania medyczne: co 7 lat wymieniają się wszystkie komórki w organizmie (czyli inaczej mówiąc, co 7 lat się odradzamy).

7. rok życia Siedmioletnie dziecko zaczyna naukę. Do niedawna w tym wieku przystępowało też do Pierwszej Komunii Świętej. U Słowian siedmioletniemu chłopcu obcinano włosy i spod władzy matki przekazywano pod kuratelę ojca. Siedmiolatkowie ze szczepów Afryki i obu Ameryk zdobywają pierw- sze plemienne tatuaże, które odróżniają ich od „dzieciaków”. W dawnych Indiach siedmioletni chłopiec otrzymywał święty sznur, symbol drugich narodzin i znak, że czas rozpocząć naukę.

14. rok życia (2x7) W tym wieku nastolatek przechodzi chrzest u protestantów, u katolików zaś bierzmowanie (odnowienie komunii). W życiu świeckim wybiera szkołę, planując tym samym swoją przyszłość. W dawnych wiekach czternastolatkowie poddawani byli próbie odporności na fizyczny ból, uczyli się polowania. Dziewczęta w tym wieku mu- siały już być gospodyniami. W państwach hinduistycznych i islamskich są gotowe do zamążpójścia. U antycznych Greków w czasie specjalnych świąt musiały publicz- nie demonstrować swoje umiejętności przyszłej gospodyni i żony.

21. rok życia (3x7) W starożytnej Grecji i Rzymie mężczyzna dwudziestojednoletni uzyskiwał prawa obywatelskie. W niektórych krajach ta cezura wieku istnieje do dziś. 21. rok życia oznaczał również koniec służby wojsko- wej lub terminowania w cechu u mistrza. W Polsce mężczyźni mogą się ożenić bez zgody rodziców.

28. rok życia (4x7) Starożytni filozofowie uważali, że dopiero kończąc 28 lat zaczynamy rozumieć me- chanizmy świata, czyli świadomie brać udział w życiu społeczeństwa. W kulturze ludowej to ostatni rok, w którym kobieta może założyć rodzinę. Potem uważana jest już za starą pannę.

35. rok życia (5x7) Zgodnie z europejską tradycją mężczyzna w tym wieku musi osiągnąć stabilizację zawodową i rodzinną. Jeśli nie znajdzie żony, stanie się starym kawalerem. W starożytności mógł zasiąść w radzie starszych i senacie. Prorocy i mesjasze największych religii świata mieli właśnie 35 lat, gdy zaczęli głosić swe nauki. Królewicz z rodu Siakjów, Siddhartha Gautama, w tym wieku doznał olśnienia – stał się Buddą, czyli Wielkim Nauczycielem. Jezus Chrystus, według tradycji chrześcijańskiej, zaczął nauczać w wieku 30 lat. Obecnie jednak wiadomo, że Herod, za którego rządów przeprowadzono spis ludności, zmarł w 4 roku p.n.e. Do tego trzeba doliczyć jeszcze rok zerowy, którego nie uwz glę dniono, wprowadzając kalendarz, jakim posługujemy się dzisiaj. Tak więc Chrystus narodził się w rzeczywistości nie w 1 roku n.e., ale pięć lat wcześniej. Muhammad ibn Abdallah z rodu Haszymidów, czyli twórca islamu – Mahomet, miał 35 lat, kiedy zaczął mieć prorocze jasnowidzenia. Zakończyła je wi- zyta Archanioła Gabriela, który przekazał mu treść Koranu. Samodzielne dzieci za- czynają własne życie, a czterdziestoletnim matkom grozi syndrom „opuszczonego gniazda”. Odtrutką na poczucie samotności jest „druga młodość”.

42. rok życia (6x7) Najczęściej właśnie w tym wieku kobiety decydują się na rozwód. Chętnie poddają się zabiegom odmładzającym, wybierają kochanków młodszych od siebie – wszystko po to, by zatrzymać czas. Natomiast dla mężczyzn to okres czerpania korzyści z pracy zawodowej. Mają ogromne doświad- czenie, a przy tym są jeszcze dość atrakcyjni, by przyciągnąć uwagę młodszych kobiet. Są wówczas najbardziej skłonni do małych „skoków w bok”.

49. rok życia (7x7) Tuż przed pięćdziesiątką godzimy się z myślą, że jesteśmy już babciami i dziadkami. Przestajemy szukać potwierdzenia swojej wartości w związkach z innymi ludźmi. Artyści (zwłaszcza pisarze) w tym wieku tworzą najlepsze, w pełni dojrzałe dzieła.

56. rok życia (8x7) Dawniej mężczyźni w tym wieku stawali się starszyzną rodową. Dzisiaj przeżywają „trzecią młodość”, zakochują się w o wiele młodszych paniach i decydują się na roz- wód. Kobiety kończą pracę. Często działają w organizacjach charytatywnych. Zaczyna- ją się depresje związane z wiekiem. Nawet zdrowi ludzie lękają się o swoją kondycję. Stoją u progu starości, ale przecież wcale jeszcze starzy nie są!

63. rok życia (9x7) Na szczęście kolejne siedmiolecie pozwoli pogodzić się z myślami o przemijaniu. Siedemdziesięciolatkowie są dumni z wnuków i prawnuków. Niektórzy zadziwiają otoczenie swoją żywotnością. Nie czekają biernie, aż wypełni się ich przeznaczenie...